Greco antico/Declinazione del participio

Indice del libro

Participio presenteModifica

Verbi in -ωModifica

Attivo di λύωModifica

Questi participi si formano unendo alla radice la vocale tematica -ο- e il tema -ντ-; il nominativo maschile singolare è il puro tema con caduta della dentale e allungamento apofonico della vocale (*λυ.o.ντ- > *λυ.oν > λύων). Il femminile viene da *λυ.o.ντ.jα, in cui lo jod, prima di cadere, provoca assibilamento di τ con conseguente caduta della nasale e allungamento di compenso (*λυ.o.ντ.jα > *λυ.oνσ.jα > *λυ.o.σα > λύουσα). Il neutro è il puro tema con caduta della dentale.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λύων λύουσα λῦον
Genitivo λύοντος λuούσης λύοντος
Dativo λύοντι λυούσῃ λύοντι
Accusativo λύοντα λύουσαν λῦον
Vocativo λύων λύουσα λῦον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λύοντε λυούσᾱ λύοντε
Genitivo λυόντοιν λυούσαιν λυόντοιν
Dativo λυόντοιν λυούσαιν λυόντοιν
Accusativo λύοντε λυούσᾱ λύοντε
Vocativo λύοντε λυούσᾱ λύοντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λύοντες λύουσαι λύοντα
Genitivo λυόντων λυουσῶν λυόντων
Dativo λύουσι(ν) λυούσαις λύουσι(ν)
Accusativo λύοντας λυούσας λύοντα
Vocativo λύοντες λύουσαι λύοντα

Medio-passivo di λύωModifica

La forma medio-passiva del participio presente si declina come un aggettivo della I classe: segue quindi la II declinazione nel maschile e nel neutro, e la I declinazione in alfa impura lunga nel femminile. I participi medio-passivi sono trattati come aggettivi di prima classe a tre uscite, di conseguenza la declinazioe del femminile ha sempre l'alfa lungo (impuro perché preceduto da ν e di conseguenza appare sempre come η) e accentazione di nominativo/vocativo e genitivo plurali analogica al maschile/neutro.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λυόμενος λυομένη λυόμενον
Genitivo λυομένου λυομένης λυομένου
Dativo λυομένῳ λυομένῃ λυομένῳ
Accusativo λυόμενον λυομένην λυόμενον
Vocativo λυόμενε λυομένη λυόμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λυομένω λυομένᾱ λυομένω
Genitivo λυομένοιν λυομέναιν λυομένοιν
Dativo λυομένοιν λυομέναιν λυομένοιν
Accusativo λυομένω λυομένᾱ λυομένω
Vocativo λυομένω λυομένᾱ λυομένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λυόμενοι λυόμεναι λυόμενα
Genitivo λυομένων λυομένων λυομένων
Dativo λυομένοις λυομέναις λυομένοις
Accusativo λυομένους λυομένας λυόμενα
Vocativo λυόμενοι λυόμεναι λυόμενα

Verbi contrattiModifica

Contratti in -άωModifica

La vocale di uscita -α- si contrae con ω, ο, ου dando come risultato sempre ω.

Attivo di τιμάωModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo τιμῶν τιμῶσα τιμῶν
Genitivo τιμῶντος τιμώσης τιμῶντος
Dativo τιμῶντι τιμώσῃ τιμῶντι
Accusativo τιμῶτα τιμῶσαν τιμῶν
Vocativo τιμῶν τιμῶσα τιμῶν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo τιμῶντε τιμώσᾱ τιμῶντε
Genitivo τιμώντοιν τιμώσαιν τιμώντοιν
Dativo τιμώντοιν τιμώσαιν τιμώντοιν
Accusativo τιμῶντε τιμώσᾱ τιμῶντε
Vocativo τιμῶντε τιμώσᾱ τιμῶντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo τιμῶντες τιμῶσαι τιμῶντα
Genitivo τιμώντων τιμωσῶν τιμώντων
Dativo τιμῶσι(ν) τιμώσαις τιμῶσι(ν)
Accusativo τιμῶντας τιμώσας τιμῶντα
Vocativo τιμῶντες τιμῶσαι τιμῶντα
Medio-passivo di τιμάωModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo τιμώμενος τιμωμένη τιμώμενον
Genitivo τιμωμένου τιμωμένης τιμωένου
Dativo τιμωμένῳ τιμωμένῃ τιμωμένῳ
Accusativo τιμώμενον τιμωμένην τιμώμενον
Vocativo τιμώμενε τιμωμένη τιμώμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo τιμωμένω τιμωμένᾱ τιμωμένω
Genitivo τιμωμένοιν τιμωμέναιν τιμωμένοιν
Dativo τιμωμένοιν τιμωμέναιν τιμωμένοιν
Accusativo τιμωμένω τιμωμένᾱ τιμωμένω
Vocativo τιμωμένω τιμωμένᾱ τιμωμένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo τιμώμενοι τιμώμεναι τιμώμενα
Genitivo τιμωμένων τιμωμένων τιμωμένων
Dativo τιμωμένοις τιμωμέναις τιμωμένοις
Accusativo τιμωμένους τιμωμένας τιμώμενα
Vocativo τιμώμενοι τιμώμεναι τιμώμενα

Contratti in -έωModifica

La vocale di uscita -ε- si contrae con ο e ου dando come risultato ου; al nominativo singolare maschile viene assorbita da ω.

Attivo di φιλέωModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φιλῶν φιλοῦσα φιλοῦν
Genitivo φιλοῦντος φιλούσης φιλοῦντος
Dativo φιλοῦντι φιλούσῃ φιλοῦντι
Accusativo φιλοῦντα φιλοῦσαν φιλοῦν
Vocativo φιλῶν φιλοῦσα φιλοῦν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φιλοῦντε φιλούσᾱ φιλοῦντε
Genitivo φιλούντοιν φιλούσαιν φιλούντοιν
Dativo φιλούντοιν φιλούσαιν φιλούντοιν
Accusativo φιλοῦντε φιλούσᾱ φιλοῦντε
Vocativo φιλοῦντε φιλούσᾱ φιλοῦντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φιλοῦντες φιλοῦσαι φιλοῦντα
Genitivo φιλούντων φιλουσῶν φιλούντων
Dativo φιλοῦσι(ν) φιλούσαις φιλοῦσι(ν)
Accusativo φιλοῦντας φιλούσας φιλοῦντα
Vocativo φιλοῦντες φιλοῦσαι φιλοῦντα
Medio-passivo di φιλέωModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φιλούμενος φιλουμένη φιλούμενον
Genitivo φιλουμένου φιλουένης φιλουμένου
Dativo φιλουμένῳ φιλουμένῃ φιλουμένῳ
Accusativo φιλούμενον φιλουμένην φιλούμενον
Vocativo φιλούμενε φιλουμένη φιλούμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φιλουμένω φιλουμένᾱ φιλουμένω
Genitivo φιλουμένοιν φιλουμέναιν φιλουμένοιν
Dativo φιλουμένοιν φιλουμέναιν φιλουμένοιν
Accusativo φιλουμένω φιλουμένᾱ φιλουμένω
Vocativo φιλουμένω φιλουμένᾱ φιλουμένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φιλούμενοι φιλούμεναι φιλούμενα
Genitivo φιλουμένων φιλουμένων φιλουμένων
Dativo φιλουμένοις φιλουμέναις φιλουμένοις
Accusativo φιλουμένους φιλουμένας φιλούμενα
Vocativo φιλούμενοι φιλούμεναι φιλούμενα

Contratti in -όωModifica

La vocale di uscita -ο- si contrae con ο e ου dando come risultato ου; al nominativo singolare maschile viene assorbita da ω.

Attivo di δηλόωModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δηλῶν δηλοῦσα δηλοῦν
Genitivo δηλοῦντος δηλούσης δηλοῦντος
Dativo δηλοῦντι δηλούσῃ δηλοῦντι
Accusativo δηλοῦντα δηλοῦσαν δηλοῦν
Vocativo δηλοῦν δηλοῦσα δηλοῦν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δηλοῦντε δηλούσᾱ δηλοῦντε
Genitivo δηλούντοιν δηλούσαιν δηλούντοιν
Dativo δηλούντοιν δηλούσαιν δηλούντοιν
Accusativo δηλοῦντε δηλούσᾱ δηλοῦντε
Vocativo δηλοῦντε δηλούσᾱ δηλοῦντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δηλοῦτες δηλοῦσαι δηλοῦντα
Genitivo δηλούντων δηλουσῶν δηλούντων
Dativo δηλοῦσι(ν) δηλούσαις δηλοῦσι(ν)
Accusativo δηλοῦντας δηλούσας δηλοῦντα
Vocativo δηλοῦντες δηλοῦσαι δηλοῦντα
Medio-passivo di δηλόωModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δηλούμενος δηλουμένη δηλούμενον
Genitivo φιλουμένου φιλουένης δηλουμένου
Dativo δηλουμένῳ δηλουμένῃ δηλουμένῳ
Accusativo δηλούμενον δηλουμένην δηλούμενον
Vocativo δηλούμενε δηλουμένη δηλούμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δηλουμένω δηλουμένᾱ δηλουμένω
Genitivo δηλουμένοιν δηλουμέναιν δηλουμένοιν
Dativo δηλουμένοιν δηλουμέναιν δηλουμένοιν
Accusativo δηλουμένω δηλουμένᾱ δηλουμένω
Vocativo δηλουμένω δηλουμένᾱ δηλουμένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δηλούμενοι δηλούμεναι δηλούμενα
Genitivo δηλουμένων δηλουμένων δηλουμένων
Dativo δηλουμένοις δηλουμέναις δηλουμένοις
Accusativo δηλουμένους δηλουμένας δηλούμενα
Vocativo δηλούμενοι δηλούμεναι δηλούμενα

Verbi in -μιModifica

Con raddoppiamento del presenteModifica

δίδωμιModifica
AttivoModifica

Alla radice raddoppiata al grado lungo διδω- si aggiunge un tema in -ντ- che conformemente alla legge di Osthoff fa abbreviare la vocale radicale (*διδω.ντ- > διδοντ-). L'aggiunta del sigma al nominativo maschile singolare provoca caduta del gruppo -ντ- e allungamento di compenso (*διδο.ντ.ς > *διδ.ος > διδούς). Il femminile viene da *διδο.ντ.jα, in cui lo jod, prima di cadere, provoca assibilamento di τ con conseguente caduta della nasale e allungamento di compenso (*διδο.ντ.jα > *διδο.νσ.jα > *διδο.σ.α > διδοῦσα). Il neutro è il puro tema con caduta della dentale.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo διδούς διδοῦσα διδόν
Genitivo διδόντος διδούσης διδόντος
Dativo διδόντι διδούσῃ διδόντι
Accusativo διδόντα διδοῦσαν διδόν
Vocativo διδούς διδοῦσα διδόν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo διδόντε διδούσᾱ διδόντε
Genitivo διδόντοιν διδούσαιν διδόντοιν
Dativo διδόντοιν διδούσαιν διδόντοιν
Accusativo διδόντε διδούσᾱ διδόντε
Vocativo διδόντε διδούσᾱ διδόντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo διδόντες διδοῦσαι διδόντα
Genitivo διδόντων διδουσῶν διδόντων
Dativo διδοῦσι(ν) διδούσαις διδοῦσι(ν)
Accusativo διδόντας διδούσας διδόντα
Vocativo διδόντες διδοῦσαι διδόντα
Medio-passivoModifica

La radice al grado medio viene unita alle terminazioni del participio medio-passivo: διδό.μενος.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo διδόμενος διδομένη διδόμενον
Genitivo διδομένου διδομένης διδομένου
Dativo διδομένῳ διδομένῃ διδομένῳ
Accusativo διδόμενον διδομένην διδόμενον
Vocativo διδόμενε διδομένη διδόμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo διδομένω διδομένᾱ διδομένω
Genitivo διδομένοιν διδομέναιν διδομένοιν
Dativo διδομένοιν διδομέναιν διδομένοιν
Accusativo διδομένω διδομένᾱ διδομένω
Vocativo διδομένω διδομένᾱ διδομένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo διδόμενοι διδόμεναι διδόμενα
Genitivo διδομένων διδομένων διδομένων
Dativo διδομένοις διδομέναις διδομένοις
Accusativo διδομένους διδομένας διδόμενα
Vocativo διδόμενοι διδόμεναι διδόμενα
τίθημιModifica
AttivoModifica

Alla radice raddoppiata al grado lungo τιθη- si aggiunge un tema in -ντ-: *τιθη.ντ-, che abbrevia la vocale radicale conformemente alla legge di Osthoff (*τιθε.ντ-), cui si aggiunge -ς per formare il nominativo maschile singolare che fa cadere il gruppo -ντ- provocando allungamento di compenso (*τιθη.ντ- > *τιθε.ντ.ς > *τιθε.ς > τιθείς). Il femminile viene da *λυ.θε.ντ.jα, in cui lo jod fa assibilare il τ che a sua volta fa cadere il ν provocando aumento di compenso (*τιθε.ντ.jα > *τιθε.νσ.jα > *τιθε.σ.α > τιθεῖσα). Il neutro è il puro tema con caduta della dentale.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo τιθείς τιθεῖσα τιθέν
Genitivo τιθέντος τιθείσης τιθέντος
Dativo τιθέντι τιθείσῃ τιθέντι
Accusativo τιθέντα τιθεῖσαν τιθέν
Vocativo τιθείς τιθεῖσα τιθέν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo τιθέντε τιθείσᾱ τιθέντε
Genitivo τιθέντοιν τιθείσαιν τιθέντοιν
Dativo τιθέντοιν τιθείσαιν τιθέντοιν
Accusativo τιθέντε τιθείσᾱ τιθέντε
Vocativo τιθέντε τιθείσᾱ τιθέντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo τιθέντες τιθεῖσαι τιθέντα
Genitivo τιθέντων τιθεισῶν τιθέντων
Dativo τιθεῖσι(ν) τιθείσαις τιθεῖσι(ν)
Accusativo τιθέντας τιθείσας τιθέντα
Vocativo τιθέντες τιθεῖσαι τιθέντα
Medio-passivoModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo τιθέμενος τιθεμένη τιθέμενον
Genitivo τιθεμένου τιθεμένης τιθεμένου
Dativo τιθεμένῳ τιθεμένῃ τιθεμένῳ
Accusativo τιθέμενον τιθεμένην τιθέμενον
Vocativo τιθέμενε τιθεμένη τιθέμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo τιθεμένω τιθεμένᾱ τιθεμένω
Genitivo τιθεμένοιν τιθεμέναιν τιθεμένοιν
Dativo τιθεμένοιν τιθεμέναιν τιθεμένοιν
Accusativo τιθεμένω τιθεμένᾱ τιθεμένω
Vocativo τιθεμένω τιθεμένᾱ τιθεμένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo τιθέμενοι τιθέμεναι τιθέμενα
Genitivo τιθεμένων τιθεμένων τιθεμένων
Dativo τιθεμένοις τιθεμέναις τιθεμένοις
Accusativo τιθεμένους τιθεμένας τιθέμενα
Vocativo τιθέμενοι τιθέμεναι τιθέμενα
ἵημιModifica
AttivoModifica

Alla radice raddoppiata al grado lungo ἱη- si aggiunge un tema in -ντ-: *ἱη.ντ-, che abbrevia la vocale radicale conformemente alla legge di Osthoff (*ἱε.ντ-), cui si aggiunge -ς per formare il nominativo maschile singolare che fa cadere il gruppo -ντ- provocando allungamento di compenso (*ἱη.ντ- > *ἱε.ντ.ς > *ἱε.ς > ἱείς). Il femminile viene da *ἱε.ντ.jα, in cui lo jod fa assibilare il τ che a sua volta fa cadere il ν provocando aumento di compenso (*ἱε.ντ.jα > *ἱε.νσ.jα > *ἱε.σ.α > ἱεῖσα). Il neutro è il puro tema con caduta della dentale.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἱείς ἱεῖσα ἱέν
Genitivo ἱέντος ἱείσης ἱέντος
Dativo ἱέντι ἱείσῃ ἱέντι
Accusativo ἱέντα ἱεῖσαν ἱέν
Vocativo ἱείς ἱεῖσα ἱέν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἱέντε ἱείσᾱ ἱέντε
Genitivo ἱέντοιν ἱείσαιν ἱέντοιν
Dativo ἱέντοιν ἱείσαιν ἱέντοιν
Accusativo ἱέντε ἱείσᾱ ἱέντε
Vocativo ἱέντε ἱείσᾱ ἱέντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἱέντες ἱεῖσαι ἱέντα
Genitivo ἱέντων ἱεισῶν ἱέντων
Dativo ἱεῖσι(ν) ἱείσαις ἱεῖσι(ν)
Accusativo ἱέντας ἱείσας ἱέντα
Vocativo ἱέντες ἱεῖσαι ἱέντα
Medio-passivoModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἱέμενος ἱεμένη ἱέμενον
Genitivo ἱεμένου ἱεμένης ἱεμένου
Dativo ἱεμένῳ ἱεμένῃ ἱεμένῳ
Accusativo ἱέμενον ἱεμένην ἱέμενον
Vocativo ἱέμενε ἱεμένη ἱέμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἱεμένω ἱεμένᾱ ἱεμένω
Genitivo ἱεμένοιν ἱεμέναιν ἱεμένοιν
Dativo ἱεμένοιν ἱεμέναιν ἱεμένοιν
Accusativo ἱεμένω ἱεμένᾱ ἱεμένω
Vocativo ἱεμένω ἱεμένᾱ ἱεμένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἱέμενοι ἱέμεναι ἱέμενα
Genitivo ἱεμένων ἱεμένων ἱεμένων
Dativo ἱεμένοις ἱεμέναις ἱεμένοις
Accusativo ἱεμένους ἱεμένας ἱέμενα
Vocativo ἱέμενοι ἱέμεναι ἱέμενα
ἵστημιModifica
AttivoModifica

Alla radice raddoppiata al grado lungo ἱστη- (< -ἱστᾰ) si aggiunge un tema in -ντ-: *ἱστη.ντ-, che abbrevia la vocale radicale conformemente alla legge di Osthoff (*ἱστα.ντ-), cui si aggiunge -ς per formare il nominativo maschile singolare che fa cadere il gruppo -ντ- provocando allungamento di compenso (*ἱστη.ντ- > *ἱστα.ντ.ς > *ἱστα.ς > ἱστάς). Il femminile viene da *ἱστα.ντ.jα, in cui lo jod fa assibilare il τ che a sua volta fa cadere il ν provocando aumento di compenso (*ἱστα.ντ.jα > *ἱστα.νσ.jα > *ἱστα.σ.α > ἱστᾶσα). Il neutro è il puro tema con caduta della dentale.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἱστάς ἱστᾶσα ἱστάν
Genitivo ἱστάντος ἱστάσης ἱστάντος
Dativo ἱστάντι ἱστάσῃ ἱστάντι
Accusativo ἱστάντα ἱστᾶσαν ἱστάν
Vocativo ἱστάς ἱστᾶσα ἱστάν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἱστάντε ἱστάσᾱ ἱστάντε
Genitivo ἱστάντοιν ἱστάσαιν ἱστάντοιν
Dativo ἱστάντοιν ἱστάσαιν ἱστάντοιν
Accusativo ἱστάντε ἱστάσᾱ ἱστάντε
Vocativo ἱστάντε ἱστάσᾱ ἱστάντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἱστάντες ἱστᾶσαι ἱστάντα
Genitivo ἱστάντων ἱστασῶν ἱστάντων
Dativo ἱστᾶσι(ν) ἱστάσαις ἱστᾶσι(ν)
Accusativo ἱστάντας ἱστάσας ἱστάντα
Vocativo ἱστάντες ἱστᾶσαι ἱστάντα
Medio-passivoModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἱστάμενος ἱσταμένη ἱστάμενον
Genitivo ἱσταμένου ἱσταμένης ἱσταμένου
Dativo ἱσταμένῳ ἱσταμένῃ ἱσταμένῳ
Accusativo ἱστάμενον ἱσταμένην ἱστάμενον
Vocativo ἱστάμενε ἱσταμένη ἱστάμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἱσταμένω ἱσταμένᾱ ἱσταμένω
Genitivo ἱσταμένοιν ἱσταμέναιν ἱσταμένοιν
Dativo ἱσταμένοιν ἱσταμέναιν ἱσταμένοιν
Accusativo ἱσταμένω ἱστομένᾱ ἱσταμένω
Vocativo ἱσταμένω ἱσταμένᾱ ἱσταμένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἱστάμενοι ἱστάμεναι ἱστάμενα
Genitivo ἱσταμένων ἱσταμένων ἱσταμένων
Dativo ἱσταμένοις ἱσταμέναις ἱσταμένοις
Accusativo ἱσταμένους ἱσταμένας ἱστάμενα
Vocativo ἱστάμενοι ἱστάμεναι ἱστάμενα
πίμπλημιModifica
AttivoModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo πιμπλάς πιμπλᾶσα πιμπλάν
Genitivo πιμπλάντος πιμπλάσης πιμπλάντος
Dativo πιμπλάντι πιμπλάσῃ πιμπλάντι
Accusativo πιμπλάντα πιμπλᾶσαν πιμπλάν
Vocativo πιμπλάς πιμπλᾶσα πιμπλάν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo πιμπλάντε πιμπλάσᾱ πιμπλάντε
Genitivo πιμπλάντοιν πιμπλάσαιν πιμπλάντοιν
Dativo πιμπλάντοιν πιμπλάσαιν πιμπλάντοιν
Accusativo πιμπλάντε πιμπλάσᾱ πιμπλάντε
Vocativo πιμπλάντε πιμπλάσᾱ πιμπλάντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo πιμπλάντες πιμπλᾶσαι πιμπλάντα
Genitivo πιμπλάντων πιμπλασῶν πιμπλάντων
Dativo πιμπλᾶσι(ν) πιμπλάσαις πιμπλᾶσι(ν)
Accusativo πιμπλάντας πιμπλάσας πιμπλάντα
Vocativo πιμπλάντες πιμπλᾶσαι πιμπλάντα
Medio-passivoModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo πιμπλάμενος πιμπλαμένη πιμπλάμενον
Genitivo πιμπλαμένου πιμπλαμένης πιμπλαμένου
Dativo πιμπλαμένῳ πιμπλαμένῃ πιμπλαμένῳ
Accusativo ἱστάμενον ἱσταμένην πιμπλάμενον
Vocativo πιμπλάμενε πιμπλαμένη πιμπλάμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo πιμπλαμένω πιμπλαμένᾱ πιμπλαμένω
Genitivo πιμπλαμένοιν πιμπλαμέναιν πιμπλαμένοιν
Dativo πιμπλαμένοιν πιμπλαμέναιν πιμπλαμένοιν
Accusativo πιμπλαμένω πιμπλομένᾱ πιμπλαμένω
Vocativo πιμπλαμένω πιμπλαμένᾱ πιμπλαμένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo πιμπλάμενοι πιμπλάμεναι πιμπλάμενα
Genitivo πιμπλαμένων πιμπλαμένων πιμπλαμένων
Dativo πιμπλαμένοις πιμπλαμέναις πιμπλαμένοις
Accusativo πιμπλαμένους πιμπλαμένας πιμπλάμενα
Vocativo πιμπλάμενοι πιμπλάμεναι πιμπλάμενα

Senza raddoppiamento del presenteModifica

εἰμίModifica

I linguisti non sono concordi sull'origine di questo participio, che in ogni caso ha alla base la radice ἐσ-/σ-. L'omerico ἐών, ἐοῦσα, ἐόν sembra presupporre l'utilizzo della radice al grado medio (*ἐσ.ών, *ἐσ.οῦσα, *ἐσ.όν) con conseguente caduta del sigma intervocalico e, in ionico-attico, successiva contrazione delle vocali. Altri invece ritengono che si tratti della radice al grado zero (*σ.ών, *σ.οῦσα, *σ.όν) in cui il sigma è caduto senza lasciare lo spirito aspro per analogia con il resto della coniugazione. La declinazione utilizza un tema in -ντ- preceduto dalla vocale tematica. Nel nominativo maschile singolare troviamo il puro tema con caduta della dentale e allungamento apofonico della vocale. Per il nominativo femminile singolare invece si parte da *ὀ.ντ.jα, in cui lo jod, prima di cadere, provoca assibilazione del τ che a sua volta fa cadere la nasale con allungamento di compenso (*ὀ.ντ.jα > *ὀ.νσ.jα > *ὀ.σα > οὖσα). Il neutro è il puro tema con caduta della dentale.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ὤν οὖσα ὄν
Genitivo ὄντος οὔσης ὄντος
Dativo ὄντι οὔσῃ ὄντι
Accusativo ὄντα οὖσαν ὄν
Vocativo ὤν οὖσα ὄν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ὄντε οὔσᾱ ὄντε
Genitivo ὄντοιν οὔσαιν ὄντοιν
Dativo ὄντοιν οὔσαιν ὄντοιν
Accusativo ὄντε οὔσᾱ ὄντε
Vocativo ὄντε οὔσᾱ ὄντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ὄντες οὖσαι ὄντα
Genitivo ὄντων οὐσῶν ὄντων
Dativo οὖσι(ν) οὔσαις οὖσι(ν)
Accusativo ὄντας οὔσας ὄντα
Vocativo ὄντες οὖσαι ὄντα
εἶμιModifica

Dalla radice εἰ-/ἰ- si utilizza il grado zero, con aggiunta della vocale tematica e di un tema in -ντ- (*ἰ.ο.ντ-). Per la formazione dei nominativi vale quanto detto su εἰμί.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἰών ἰοῦσα ἰόν
Genitivo ἰόντος ἰούσης ἰόντος
Dativo ἰόντι ἰούσῃ ἰόντι
Accusativo ἰόντα ἰοῦσαν ἰόν
Vocativo ἰών ἰοῦσα ἰόν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἰόντε ἰούσᾱ ἰόντε
Genitivo ἰόντοιν ἰούσαιν ἰόντοιν
Dativo ἰόντοιν ἰούσαιν ἰόντοιν
Accusativo ἰόντε ἰούσᾱ ἰόντε
Vocativo ἰόντε ἰούσᾱ ἰόντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἰόντες ἰοῦσαι ἰόντα
Genitivo ἰόντων ἰουσῶν ἰότων
Dativo ἰοῦσι(ν) ἰούσαις ἰοῦσι(ν)
Accusativo ἰόντας ἰούσας ἰόντα
Vocativo ἰόντες ἰοῦσαι ἰόντα
φημίModifica

Alla radice al grado lungo φη- (< φᾰ-) si aggiunge un tema in -ντ-: *φη.ντ-, che abbrevia la vocale radicale conformemente alla legge di Osthoff (*φᾰ.ντ-), cui si aggiunge -ς per formare il nominativo maschile singolare che fa cadere il gruppo -ντ- provocando allungamento di compenso (*φη.ντ- > *φᾰ.ντ.ς > *φα.ς > φάς). Il femminile viene da *φα.ντ.jα, in cui lo jod fa assibilare il τ che a sua volta fa cadere il ν provocando aumento di compenso (*φα.ντ.jα > *φα.νσ.jα > *φα.σ.α > φᾶσα). Il neutro è il puro tema con caduta della dentale.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φάς φᾶσα φάν
Genitivo φάντος φάσης φάντος
Dativo φάντι φάσῃ φάντι
Accusativo φάντα φᾶσαν φάν
Vocativo φάς φᾶσα φάν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φάντε φάσᾱ φάντε
Genitivo φάντοιν φάσαιν φάντοιν
Dativo φάντοιν φάσαιν φάντοιν
Accusativo φάντε φάσᾱ φάντε
Vocativo φάντε φάσᾱ φάντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φάντες φᾶσαι φάντα
Genitivo φάντων φασῶν φάντων
Dativo φᾶσι(ν) φάσαις φᾶσι(ν)
Accusativo φάντας φάσας φάντα
Vocativo φάντες φᾶσαι φάντα
δύναμαιModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δυνάμενος δυναμένη δυνάμενον
Genitivo δυναμένου δυναμένης δυναμένου
Dativo δυναμένῳ δυναμένῃ δυναμένῳ
Accusativo δυνάμενον δυναμένην δυνάμενον
Vocativo δυνάμενε δυναμένη δυνάμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δυναμένω δυναμένᾱ δυναμένω
Genitivo δυναμένοιν δυναμέναιν δυναμένοιν
Dativo δυναμένοιν δυναμέναιν δυναμένοιν
Accusativo δυναμένω δυνομένᾱ δυναμένω
Vocativo δυναμένω δυναμένᾱ δυναμένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δυνάμενοι δυνόμεναι δυνάμενα
Genitivo δυναμένων δυναμένων δυναμένων
Dativo δυναμένοις δυναμέναις δυναμένοις
Accusativo δυναμένους δυναμένας δυνάμενα
Vocativo δυνάμενοι δυνάμεναι δυνάμενα

Verbi in -(ν)νῡ-Modifica

Attivo di δείκνυμιModifica

Alla radice al grado lungo δεικνῡ- si aggiunge un tema in -ντ-: *δεικνῡ.ντ-, che abbrevia la vocale radicale conformemente alla legge di Osthoff (*δεικνῠ.ντ-), cui si aggiunge -ς per formare il nominativo maschile singolare che fa cadere il gruppo -ντ- provocando allungamento di compenso (*δεικνῡ.ντ- > *δεικνῠ.ντ.ς > *δεικνυ.ς > δεικνύς). Il femminile viene da *δεικνυ.ντ.jα, in cui lo jod fa assibilare il τ che a sua volta fa cadere il ν provocando aumento di compenso (*δεικνῠ.ντ.jα > *δεικνυ.νσ.jα > *δεικνυ.σ.α > δεικνῦσα). Il neutro è il puro tema con caduta della dentale.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δεικνύς δεικνῦσα δεικνύν
Genitivo δεικνύντος δεικνύσης δεικνύντος
Dativo δεικνύντι δεικνύσῃ δεικνύντι
Accusativo δεικνύντα δεικνῦσαν δεικνύν
Vocativo δεικνύς δεικνῦσα δεικνύν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δεικνύντε δεικνύσᾱ δεικνύντε
Genitivo δεικνύντοιν δεικνύσαιν δεικνύντοιν
Dativo δεικνύντοιν δεικνύσαιν δεικνύντοιν
Accusativo δεικνύντε δεικνύσᾱ δεικνύντε
Vocativo δεικνύντε δεικνύσᾱ δεικνύντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δεικνύντες δεικνῦσαι δεικνύντα
Genitivo δεικνύντων δεικνυσῶν δεικνύντων
Dativo δεικνῦσι(ν) δεικνύσαις δεικνῦσι(ν)
Accusativo δεικνύντας δεικνύσας δεικνύντα
Vocativo δεικνύντες δεικνῦσαι δεικνύντα
Medio-passivo di δείκνυμιModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δεικνύμενος δεικνυμένη δεικνύμενον
Genitivo δεικνυμένου δεικνυμένης δεικνυμένου
Dativo δεικνυμένῳ δεικνυμένῃ δεικνυμένῳ
Accusativo δεικνύμενον δεικνυμένην λυόμενον
Vocativo δεικνύμενε δεικνυμένη δεικνύμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δεικνυμένω δεικνυμένᾱ δεικνυμένω
Genitivo δεικνυμένοιν δεικνυμέναιν δεικνυμένοιν
Dativo δεικνυμένοιν δεικνυμέναιν δεικνυμένοιν
Accusativo δεικνυμένω δεικνυμένᾱ δεικνυμένω
Vocativo δεικνυμένω δεικνυμένᾱ δεικνυμένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δεικνύμενοι δεικνύμεναι δεικνύμενα
Genitivo δεικνυμένων δεικνυμένων δεικνυμένων
Dativo δεικνυμένοις δεικνυμέναις δεικνυμένοις
Accusativo δεικνυμένους δεικνυμένας δεικνύμενα
Vocativo δεικνύμενοι δεικνύμεναι δεικνύμενα

Participio futuroModifica

Utilizza la stessa declinazione del participio presente, dal quale si differenza per la presenza dell'infisso -σ- del futuro. Al contrario del participio presente, il participio futuro distingue la diatesi media da quella passiva.

Participio futuro sigmaticoModifica

Attivo di λύωModifica

Corrisponde alla formazione del participio presente, con l'aggiunta dell'infisso caratteristico del futuro -σ-: λύ.ων > λύ.σ.ων.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λύσων λύσουσα λῦσον
Genitivo λύσοντος λuσούσης λύσοντος
Dativo λύσοντι λυσούσῃ λύσοντι
Accusativo λύσοντα λύσουσαν λῦσον
Vocativo λύσων λύσουσα λῦσον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λύσοντε λυσούσᾱ λύσοντε
Genitivo λυσόντοιν λυσούσαιν λυσόντοιν
Dativo λυσόντοιν λυσούσαιν λυσόντοιν
Accusativo λύσοντε λυσούσᾱ λύσοντε
Vocativo λύσοντε λυσούσᾱ λύσοντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λύσοντες λύσουσαι λύσοντα
Genitivo λυσόντων λυσουσῶν λυσόντων
Dativo λύσουσι(ν) λυσούσαις λύσουσι(ν)
Accusativo λύσοντας λυσούσας λσύοντα
Vocativo λύσοντες λύσουσαι λύσοντα

Medio di λύωModifica

Corrisponde alla formazione del participio presente, con l'aggiunta dell'infisso caratteristico del futuro -σ-: λυ.ό.μενος > λυ.σ.ό.μενος.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λυσόμενος λυσομένη λυσόμενον
Genitivo λυσομένου λυσομένης λυσομένου
Dativo λυσομένῳ λυσομένῃ λυσομένῳ
Accusativo λυσόμενον λυσομένην λυσόμενον
Vocativo λυσόμενε λυσομένη λυσόμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λυσομένω λυσομένᾱ λυσομένω
Genitivo λυσομένοιν λυσομέναιν λυσομένοιν
Dativo λυσομένοιν λυσομέναιν λυσομένοιν
Accusativo λυσομένω λυσομένᾱ λυσομένω
Vocativo λυσομένω λυσομένᾱ λυσομένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λυσόμενοι λυσόμεναι λυσόμενα
Genitivo λυσομένων λυσομένων λυσομένων
Dativo λυσομένοις λυσομέναις λυσομένοις
Accusativo λυσομένους λυσομένας λυσόμενα
Vocativo λυσόμενοι λυσόμεναι λυσόμενα

Participio futuro asigmaticoModifica

Lo possiedono i verbi che formano il futuro asigmatico. La sua formazione prevede l'inserimeno dell'infisso -εσ- fra radice e desinenze, con conseguente caduta del sigma intervocalico e contrazione delle vocali; per φαίνω avremo quindi *φαν.έσ.ων > *φανέων > φανῶν, *φαν.έσ.ουσα > *φανέουσα > φανοῦσα, *φαν.έσ.ον > *φανέον > φανοῦν.

Attivo di φαίνωModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φανῶν φανοῦσα φανοῦν
Genitivo φανοῦντος φανούσης φανοῦντος
Dativo φανοῦντι φανούσῃ φανοῦντι
Accusativo φανοῦντα φανοῦσαν φανοῦν
Vocativo φανῶν φανοῦσα φανοῦν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φανοῦντε φανούσᾱ φανοῦντε
Genitivo φανούντοιν φανούσαιν φανούντοιν
Dativo φανούντοιν φανούσαιν φανούντοιν
Accusativo φανοῦντε φανούσᾱ φανοῦντε
Vocativo φανοῦντε φανούσᾱ φανοῦντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φανοῦντες φανοῦσαι φανοῦντα
Genitivo φανούντων φανουσῶν φανούντων
Dativo φανούουσι(ν) φανούσαις φανούουσι(ν)
Accusativo φανοῦντας φανούσας φανοῦντα
Vocativo φανοῦντες φανοῦσαι φανοῦντα

Medio di φαίνωModifica

Sul modello di questo participio si declinano anche i participi del futuro dorico: φευξούμενος, φευξουμένη, φευξούμενον (da φεύγω: *φευγ.σε.όμενος > φευξούμενος)

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φανούμενος φανουμένη φανούμενον
Genitivo φανουμένου φανουμένης φανουμένου
Dativo φανουμένῳ φανουμένῃ φανουμένῳ
Accusativo φανούμενον φανουμένην φανούμενον
Vocativo φανούμενε φανουμένη φανούμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φανουμένω φανουμένᾱ φανουμένω
Genitivo φανουμένοιν φανουμέναιν φανουμένοιν
Dativo φανουμένοιν φανουμέναιν φανουμένοιν
Accusativo φανουμένω φανουμένᾱ φανουμένω
Vocativo φανουμένω φανουμένᾱ φανουμένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φανούμενοι φανούμεναι φανούμενα
Genitivo φανουμένων φανουμένων φανουμένων
Dativo φανουμένοις φανουμέναις φανουμένοις
Accusativo φανουμένους φανουμένας φανούμενα
Vocativo φανούμενοι φανούμεναι φανούμενα

Participio futuro passivoModifica

Futuro passivo debole di λύωModifica

Questo participio si forma con l'infisso caratteristico -θη- del futuro passivo debole seguito dalla terminazione del participio futuro medio: λυ.θη.σόμενος.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λυθησόμενος λυθησομένη λυθησόμενον
Genitivo λυθησομένου λυθησομένης λυθησομένου
Dativo λυθησομένῳ λυθησομένῃ λυθησομένῳ
Accusativo λυθησόμενον λυθησομένην λυθησόμενον
Vocativo λυθησόμενε λυθησομένη λυθησόμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λυθησομένω λυθησομένᾱ λυθησομένω
Genitivo λυθησομένοιν λυθησομέναιν λυθησομένοιν
Dativo λυθησομένοιν λυθησομέναιν λυθησομένοιν
Accusativo λυθησομένω λυθησομένᾱ λυθησομένω
Vocativo λυθησομένω λυθησομένᾱ λυθησομένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λυθησομένοι λυθησομέναι λυθησόμενα
Genitivo λυθησομέων λυθησομένων λυθησομέων
Dativo λυθησομένοις λυθησομέναις λυθησομένοις
Accusativo λυθησομένους λυθησεμένας λυθησόμενα
Vocativo λυθησόμενοι λυθησομέναι λυθησόμενα

Futuro passivo forte di φαίνωModifica

Questo participio si forma con l'infisso caratteristico -η- del futuro passivo forte seguito dalla terminazione del participio futuro medio: φαν.η.σόμενος.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φανησόμενος φανησομένη φανησόμενον
Genitivo φανησομένου φανησομένης φανησομένου
Dativo φανησομένῳ φανησομένῃ φανησομένῳ
Accusativo φανησόμενον φανησομένην φανησόμενον
Vocativo φανησόμενε φανησομένη φανησόμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φανησομένω φανησομένᾱ φανησομένω
Genitivo φανησομένοιν φανησομέναιν φανησομένοιν
Dativo φανησομένοιν φανησομέναιν φανησομένοιν
Accusativo φανησομένω φανησομένᾱ φανησομένω
Vocativo φανησομένω φανησομένᾱ φανησομένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φανησομένοι φανησομέναι φανησόμενα
Genitivo φανησομέων φανησομένων φανησομέων
Dativo φανησομένοις φανησομέναις φανησομένοις
Accusativo φανησομένους φανησεμένας φανησόμενα
Vocativo φανησόμενοι φανησομέναι φανησόμενα

Participio aoristoModifica

Il participio aoristo, come quello futuro, distingue la diatesi media da quella passiva.

Participio aoristo IModifica

Attivo di λύωModifica

Questo participio si forma unendo alla radice l'infisso caratteristico -σα-. La declinazione prosegue con un tema in -ντ-: *λύ.σα.ντ-, da cui avremo il nominativo maschile λύσας per aggiunta del -ς che fa cadere il gruppo -ντ- che a sua volta provoca l'allungamento per compenso della vocale precedente (*λύ.σα.ντ- > *λύ.σα.ντ.ς > *λύ.σα.ν.ς > *λύ.σα.ς > λύσᾱς). Il femminile viene da *λύ.σα.ντ.jα, il cui lo jod assibila il τ per poi cadere; infine ν davanti a σ cade provocando allungamento per compenso della vocale precedente (*λύ.σα.ντ.jα > *λύ.σα.νσ.jα > *λύ.σα.σ.α > λύσᾱσα). Il neutro λῦσαν è il puro tema con caduta della dentale.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λύσας λύσασα λῦσαν
Genitivo λύσαντος λuσάσης λύσαντος
Dativo λύσαντι λυσάσῃ λύσαντι
Accusativo λύσαντα λύσασαν λῦσαν
Vocativo λύσας λύσασα λῦσαν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λύσαντε λυσάσᾱ λύσαντε
Genitivo λυσάντοιν λυσάσαιν λυσάντοιν
Dativo λυσάντοιν λυσάσαιν λυσάντοιν
Accusativo λύσαντε λυσάσᾱ λύσαντε
Vocativo λύσαντε λυσάσᾱ λύσαντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λύσαντες λύσασαι λύσαντα
Genitivo λυόντων λυσασῶν λυσάντων
Dativo λύσασι(ν) λυσάσαις λύσασι(ν)
Accusativo λύσαντας λυσάσας λύσαντα
Vocativo λύσαντες λύσασαι λύσαντα

Medio di λύωModifica

Questo participio si forma unendo alla radice l'infisso caratteristico -σα- cui seguono le terminazioni del participio medio-passivo.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λυσάμενος λυσαμένη λυσάμενον
Genitivo λυσαμένου λυσαμένης λυσαμένου
Dativo λυσαμένῳ λυσαμένῃ λυσαμένῳ
Accusativo λυσάμενον λυσαμένην λυσάμενον
Vocativo λυσάμενε λυσαμένη λυσάμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λυσαμένω λυσαμένᾱ λυσαμένω
Genitivo λυσαμένοιν λυσαμέναιν λυσαμένοιν
Dativo λυσαμένοιν λυσαμέναιν λυσαμένοιν
Accusativo λυσαμένω λυσομένᾱ λυσαμένω
Vocativo λυσαμένω λυσαμένᾱ λυσαμένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λυσάμενοι λυσόμεναι λυσάμενα
Genitivo λυσαμένων λυσαμένων λυσαμένων
Dativo λυσαμένοις λυσαμέναις λυσαμένοις
Accusativo λυσαμένους λυσαμένας λυσάμενα
Vocativo λυσάμενοι λυσάμεναι λυσάμενα

Participio aoristo IIModifica

Attivo di βάλλωModifica

Questi participi si formano unendo alla radice la vocale tematica (caratteristica dell'aoristo II) e il tema -ντ-; il nominativo maschile singolare è il puro tema con caduta della dentale e allungamento apofonico della vocale (*βαλ.o.ντ- > *βαλ.oν > βαλών). Il femminile viene da *βαλ.o.ντ.jα, in cui lo jod, prima di cadere, provoca assibilamento di τ con conseguente caduta della nasale e allungamento di compenso (*βαλ.o.ντ.jα > *βαλ.oνσ.jα > *βαλ.oσ.α > βαλοῦσα). Il neutro è il puro tema con caduta della dentale. L'accento cade sempre sulla vocale tematica: di conseguenza, il nominativo maschile singolare e i casi retti del neutro singolare sempre ossitoni, mentre il femminile e il resto del maschile/neutro hanno sempre l'accento sulla penultima sillaba.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo βαλών βαλοῦσα βαλόν
Genitivo βαλόντος βαλούσης βαλόντος
Dativo βαλόντι βαλούσῃ βαλόντι
Accusativo βαλόντα βαλοῦσαν βαλόν
Vocativo βαλών βαλοῦσα βαλόν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo βαλόντε βαλούσᾱ βαλόντε
Genitivo βαλόντοιν βαλούσαιν βαλόντοιν
Dativo βαλόντοιν βαλούσαιν βαλόντοιν
Accusativo βαλόντε βαλούσᾱ βαλόντε
Vocativo βαλόντε βαλούσᾱ βαλόντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo βαλόντες βαλοῦσαι βαλόντα
Genitivo βαλόντων βαλουσῶν βαλόντων
Dativo βαλοῦσι(ν) βαλούσαις βαλοῦσι(ν)
Accusativo βαλόντας βαλούσας βαλόντα
Vocativo βαλόντες βαλοῦσαι βαλόντα

Medio di βάλλωModifica

Si forma unendo alla radice le terminazioni del participio medio-passivo.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo βαλόμενος βαλομένη βαλόμενον
Genitivo βαλομένου βαλομένης βαλομένου
Dativo βαλομένῳ βαλομένῃ βαλομένῳ
Accusativo βαλόμενον βαλομένην βαλόμενον
Vocativo βαλόμενε βαλομένη βαλόμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo βαλομένω βαλομένᾱ βαλομένω
Genitivo βαλομένοιν βαλομέναιν βαλομένοιν
Dativo βαλομένοιν βαλομέναιν βαλομένοιν
Accusativo βαλομένω βαλομένᾱ βαλομένω
Vocativo βαλομένω βαλομένᾱ βαλομένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo βαλόμενοι βαλόμεναι βαλόμενα
Genitivo βαλομένων βαλομένων βαλομένων
Dativo βαλομένοις βαλομέναις βαλομένοις
Accusativo βαλομένους βαλομένας βαλόμενα
Vocativo βαλόμενοι βαλόμεναι βαλόμενα

Participio aoristo IIIModifica

Participio di γιγνώσκωModifica

Alla radice γνω- si aggiunge un tema in -ντ- che conformemente alla legge di Osthoff fa abbreviare la vocale radicale (*γνω.ντ- > γνοντ-). L'aggiunta del sigma al nominativo maschile singolare provoca caduta del gruppo -ντ- e allungamento di compenso (*γνο.ντ.ς > *γν.ος > γνούς). Il femminile viene da *γνο.ντ.jα, in cui lo jod, prima di cadere, provoca assibilamento di τ con conseguente caduta della nasale e allungamento di compenso (*γνο.ντ.jα > *γνο.νσ.jα > *γνο.σ.α > γνοῦσα). Il neutro è il puro tema con caduta della dentale.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo γνούς γνοῦσα γνόν
Genitivo γνόντος γνούσης γνόντος
Dativo γνόντι γνούσῃ γνόντι
Accusativo γνόντα γνοῦσαν γνόν
Vocativo γνούς γνοῦσα γνόν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo γνόντε γνούσᾱ γνόντε
Genitivo γνόντοιν γνούσαιν γνόντοιν
Dativo γνόντοιν γνούσαιν γνόντοιν
Accusativo γνόντε γνούσᾱ γνόντε
Vocativo γνόντε γνούσᾱ γνόντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo γνόντες γνοῦσαι γνόντα
Genitivo γνόντων γνουσῶν γνόντων
Dativo γνοῦσι(ν) γνούσαις γνοῦσι(ν)
Accusativo γνόντας γνούσας γνόντα
Vocativo γνόντες γνοῦσαι γνόντα

Participio di βαίνωModifica

Alla radice al grado lungo βη- (< *βᾱ-) si aggiunge un tema in -ντ-: *βη.ντ-, che abbrevia la vocale radicale conformemente alla legge di Osthoff (*βᾰ.ντ-), cui si aggiunge -ς per formare il nominativo maschile singolare che fa cadere il gruppo -ντ- provocando allungamento di compenso (*βη.ντ- > *βᾰ.ντ.ς > *βα.ς > βάς). Il femminile viene da *βα.ντ.jα, in cui lo jod, prima di cadere, provoca assibilamento di τ con conseguente caduta della nasale e allungamento di compenso (*βα.ντ.jα > *βα.νσ.jα > *βα.σ.α > βᾶσα). Il neutro è il puro tema con caduta della dentale.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo βάς βᾶσα βάν
Genitivo βάντος βάσης βάντος
Dativo βάντι βάσῃ βάντι
Accusativo βάντα βᾶσαν βάν
Vocativo βάς βᾶσα βάν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo βάντε βάσᾱ βάντε
Genitivo βάντοιν βάσαιν βάντοιν
Dativo βάντοιν βάσαιν βάντοιν
Accusativo βάντε βάσᾱ βάντε
Vocativo βάντε βάσᾱ βάντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo βάντες βᾶσαι βάντα
Genitivo βάντων βασῶν βάντων
Dativo βᾶσι(ν) βάσαις βᾶσι(ν)
Accusativo βάντας βάσας βάντα
Vocativo βάντες βᾶσαι βάντα

Participio di ἵστημιModifica

Alla radice al grado lungo στη- (< *στᾱ-) si aggiunge un tema in -ντ-: *στη.ντ-, che abbrevia la vocale radicale conformemente alla legge di Osthoff (*στᾰ.ντ-), cui si aggiunge -ς per formare il nominativo maschile singolare che fa cadere il gruppo -ντ- provocando allungamento di compenso (*στη.ντ- > *στᾰ.ντ.ς > *στα.ς > στάς). Il femminile viene da *στα.ντ.jα, in cui lo jod, prima di cadere, provoca assibilamento di τ con conseguente caduta della nasale e allungamento di compenso (*στα.ντ.jα > *στα.νσ.jα > *στα.σ.α > στᾶσα). Il neutro è il puro tema con caduta della dentale.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo στάς στᾶσα στάν
Genitivo στάντος στάσης στάντος
Dativo στάντι στάσῃ στάντι
Accusativo στάντα στᾶσαν στάν
Vocativo στάς στᾶσα στάν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo στάντε στάσᾱ στάντε
Genitivo στάντοιν στάσαιν στάντοιν
Dativo στάντοιν στάσαιν στάντοιν
Accusativo στάντε στάσᾱ στάντε
Vocativo στάντε στάσᾱ στάντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo στάντες στᾶσαι στάντα
Genitivo στάντων στασῶν στάντων
Dativo στᾶσι(ν) στάσαις στᾶσι(ν)
Accusativo στάντας στάσας στάντα
Vocativo στάντες στᾶσαι στάντα

Participio di σβέννυμιModifica

Alla radice al grado lungo σβη- si aggiunge un tema in -ντ-: *σβη.ντ-, che abbrevia la vocale radicale conformemente alla legge di Osthoff (*σβε.ντ-), cui si aggiunge -ς per formare il nominativo maschile singolare che fa cadere il gruppo -ντ- provocando allungamento di compenso (*σβη.ντ- > *σβε.ντ.ς > *σβε.ς > σβείς). Il femminile viene da *σβε.ντ.jα, in cui lo jod, prima di cadere, provoca assibilamento di τ con conseguente caduta della nasale e allungamento di compenso (*σβε.ντ.jα > *σβε.νσ.jα > *σβεσ.α > σβεῖσα). Il neutro è il puro tema con caduta della dentale.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo σβείς σβεῖσα σβέν
Genitivo σβέντος σβείσης σβέντος
Dativo σβέντι σβείσῃ σβέντι
Accusativo σβέντα σβεῖσαν σβέν
Vocativo σβείς σβεῖσα σβέν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo σβέντε σβείσᾱ σβέντε
Genitivo σβέντοιν σβείσαιν σβέντοιν
Dativo σβέντοιν σβείσαιν σβέντοιν
Accusativo σβέντε σβείσᾱ σβέντε
Vocativo σβέντε σβείσᾱ σβέντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo σβέντες σβεῖσαι σβέντα
Genitivo σβέντων σβεισῶν σβέντων
Dativo σβεῖσι(ν) σβείσαις σβεῖσι(ν)
Accusativo σβέντας σβείσας σβέντα
Vocativo σβέντες σβεῖσαι σβέντα

Participio di φύωModifica

Alla radice al grado lungo φῡ- si aggiunge un tema in -ντ-: *φῡ.ντ-, che abbrevia la vocale radicale conformemente alla legge di Osthoff (*φῠ.ντ-), cui si aggiunge -ς per formare il nominativo maschile singolare che fa cadere il gruppo -ντ- provocando allungamento di compenso (*φῡ.ντ- > *φῠ.ντ.ς > *φυ.ς > φύς). Il femminile viene da *φυ.ντ.jα, in cui lo jod, prima di cadere, provoca assibilamento di τ con conseguente caduta della nasale e allungamento di compenso (*φυ.ντ.jα > *φυ.νσ.jα > *φυ.σ.α > φῦσα). Il neutro è il puro tema con caduta della dentale.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φύς φῦσα φύν
Genitivo φύντος φύσης φύντος
Dativo φύντι φύσῃ φύντι
Accusativo φύντα φῦσαν φύν
Vocativo φύς φῦσα φύν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φύντε φύσᾱ φύντε
Genitivo φύντοιν φύσαιν φύντοιν
Dativo φύντοιν φύσαιν φύντοιν
Accusativo φύντε φύσᾱ φύντε
Vocativo φύντε φύσᾱ φύντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φύντες φῦσαι φύντα
Genitivo φύντων φυσῶν φύντων
Dativo φῦσι(ν) φύσαις φῦσι(ν)
Accusativo φύντας φύσας φύντα
Vocativo φύντες φῦσαι φύντα

Participio dell'aoristo cappaticoModifica

I verbi δίδωμι, τίθημι e ἵημι (i tre verbi in -μι che hanno l'aoristo cappatico) formano il participio aoristo dalla radice al grado forte, δω-, θη-, ἡ-, che viene unita a un tema in -ντ-, il quale, facendo operare la legge di Osthoff, abbrevia la vocale radicale (δοντ-, θεντ-, ἑντ-). L'aggiunta delle terminazioni del nominativo allunga poi per compenso la vocale radicale (*δοντς > δούς, *θεντς > θείς, *ἑντς > εἵς).

L'aoristo cappatico, al contrario dell'aoristo III, ha anche una diatesi media. Il participio medio dei verbi detti sopra si forma con la radice al grado ridotto (δο-, θε-, ἑ-) cui si aggiungono le terminazioni del participio medio-passivo senza vocale tematica: δόμενος, θέμενος, ἕμενος ecc.

Tutti e tre questi participi sono uguali ai corrispettivi presenti privati del raddoppiamento del presente (διδούς/δούς, τιθείς/θείς, ἱείς/εἵς ecc.).

δίδωμιModifica
AttivoModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δούς δοῦσα δόν
Genitivo δόντος δούσης δόντος
Dativo δόντι δούσῃ δόντι
Accusativo δόντα δοῦσαν δόν
Vocativo δούς δοῦσα δόν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δόντε δούσᾱ δόντε
Genitivo δόντοιν δούσαιν δόντοιν
Dativo δόντοιν δούσαιν δόντοιν
Accusativo δόντε δούσᾱ δόντε
Vocativo δόντε δούσᾱ δόντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δόντες δοῦσαι δόντα
Genitivo δόντων δουσῶν δόντων
Dativo δοῦσι(ν) δούσαις δοῦσι(ν)
Accusativo δόντας δούσας δόντα
Vocativo δόντες δοῦσαι δόντα
Medio-passivoModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δόμενος δομένη δόμενον
Genitivo δομένου δομένης δομένου
Dativo δομένῳ δομένῃ δομένῳ
Accusativo δόμενον δομένην δόμενον
Vocativo δόμενε δομένη δόμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δομένω δομένᾱ δομένω
Genitivo δομένοιν δομέναιν δομένοιν
Dativo δομένοιν δομέναιν δομένοιν
Accusativo δομένω δομένᾱ δομένω
Vocativo δομένω δομένᾱ δομένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo δόμενοι δόμεναι δόμενα
Genitivo δομένων δομένων δομένων
Dativo δομένοις δομέναις δομένοις
Accusativo δομένους δομένας δόμενα
Vocativo δόμενοι δόμεναι δόμενα
τίθημιModifica
AttivoModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo θείς θεῖσα θέν
Genitivo θέντος θείσης θέντος
Dativo θέντι θείσῃ θέντι
Accusativo θέντα θεῖσαν θέν
Vocativo θείς θεῖσα θέν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo θέντε θείσᾱ θέντε
Genitivo θέντοιν θείσαιν θέντοιν
Dativo θέντοιν θείσαιν θέντοιν
Accusativo θέντε θείσᾱ θέντε
Vocativo θέντε θείσᾱ θέντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo θέντες θεῖσαι θέντα
Genitivo θέντων θεισῶν θέντων
Dativo θεῖσι(ν) θείσαις θεῖσι(ν)
Accusativo θέντας θείσας θέντα
Vocativo θέντες θεῖσαι θέντα
Medio-passivoModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo θέμενος θεμένη θέμενον
Genitivo θεμένου θεμένης θεμένου
Dativo θεμένῳ θεμένῃ θεμένῳ
Accusativo θέμενον θεμένην θέμενον
Vocativo θέμενε θεμένη θέμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo θεμένω θεμένᾱ θεμένω
Genitivo θεμένοιν θεμέναιν θεμένοιν
Dativo θεμένοιν θεμέναιν θεμένοιν
Accusativo θεμένω θεμένᾱ θεμένω
Vocativo θεμένω θεμένᾱ θεμένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo θέμενοι θέμεναι θέμενα
Genitivo θεμένων θεμένων θεμένων
Dativo θεμένοις θεμέναις θεμένοις
Accusativo θεμένους θεμένας θέμενα
Vocativo θέμενοι θέμεναι θέμενα
ἵημιModifica
AttivoModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo εἵς εἷσα ἕν
Genitivo ἕντος εἵσης ἕντος
Dativo ἕντι εἵσῃ ἕντι
Accusativo ἕντα εἷσαν ἕν
Vocativo εἵς εἷσα ἕν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἕντε εἵσᾱ ἕντε
Genitivo ἕντοιν εἵσαιν ἕντοιν
Dativo ἕντοιν εἵσαιν ἕντοιν
Accusativo ἕντε εἵσᾱ ἕντε
Vocativo ἕντε εἵσᾱ ἕντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἕντες εἷσαι ἕντα
Genitivo ἕντων εἱσῶν ἱέντων
Dativo εἷσι(ν) εἵσαις εἷσι(ν)
Accusativo ἕντας εἵσας ἕντα
Vocativo ἕντες εἷσαι ἕντα
Medio-passivoModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἕμενος ἑμένη ἕμενον
Genitivo ἑμένου ἑμένης ἑμένου
Dativo ἑμένῳ ἑμένῃ ἑμένῳ
Accusativo ἕμενον ἕμένην ἕμενον
Vocativo ἕμενε ἑμένη ἕμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἑμένω ἑμένᾱ ἑμένω
Genitivo ἑμένοιν ἑμέναιν ἑμένοιν
Dativo ἑμένοιν ἑμέναιν ἑμένοιν
Accusativo ἑμένω ἑμένᾱ ἑμένω
Vocativo ἑμένω ἑμένᾱ ἑμένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo ἕμενοι ἕμεναι ἕμενα
Genitivo ἑμένων ἑμένων ἑμένων
Dativo ἑμένοις ἑμέναις ἑμένοις
Accusativo ἑμένους ἑμένας ἕμενα
Vocativo ἕμενοι ἕμεναι ἕμενα

Participio aoristo passivoModifica

Aoristo passivo debole di λύωModifica

Questo participio si forma con l'infisso caratteristico -θη- dell'aoristo passivo debole cui si aggiunge un tema in -ντ-: *λυ.θη.ντ-, che abbrevia la vocale dell'infisso conformemente alla legge di Osthoff (*λυ.θε.ντ-), cui si aggiunge -ς per formare il nominativo maschile singolare che fa cadere il gruppo -ντ- provocando allungamento di compenso (*λυ.θη.ντ- > *λυ.θε.ντ.ς > *λυ.θε.ς > λυθείς). Il femminile viene da *λυ.θε.ντ.jα, in cui lo jod fa assibilare il τ che a sua volta fa cadere il ν provocando aumento di compenso (*λυ.θε.ντ.jα > *λυ.θε.νσ.jα > *λυ.θε.σ.α > λυθεῖσα). Il neutro è il puro tema con caduta della dentale.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λυθείς λυθεῖσα λυθέν
Genitivo λυθέντος λυθείσης λυθέντος
Dativo λυθέντι λυθείσῃ λυθέντι
Accusativo λυθέντα λυθεῖσαν λυθέν
Vocativo λυθείς λυθεῖσα λυθέν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λυθέντε λυθείσᾱ λυθέντε
Genitivo λυθέντοιν λυθείσαιν λυθέντοιν
Dativo λυθέντοιν λυθείσαιν λυθέντοιν
Accusativo λυθέντε λυθείσᾱ λυθέντε
Vocativo λυθέντε λυθείσᾱ λυθέντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λυθέντες λυθεῖσαι λυθέντα
Genitivo λυθέντων λυθεισῶν λυθέντων
Dativo λυθεῖσι(ν) λυθείσαις λυθεῖσι(ν)
Accusativo λυθέντας λυθείσας λυθέντα
Vocativo λυθέντες λυθεῖσαι λυθέντα

Aoristo passivo forte di φαίνωModifica

Questo participio si forma con l'infisso caratteristico -η- dell'aoristo passivo forte cui si aggiunge un tema in -ντ-: *φαν.η.ντ-, che abbrevia la vocale dell'infisso conformemente alla legge di Osthoff (*φαν.ε.ντ-), cui si aggiunge -ς per formare il nominativo maschile singolare che fa cadere il gruppo -ντ- provocando allungamento di compenso (*φαν.η.ντ- > *φαν.ε.ντ.ς > *φαν.ε.ς > φανείς). Il femminile viena da *φαν.ε.ντ.jα, in cui lo jod fa assibilare il τ che a sua volta fa cadere il ν provocando aumento di compenso (*φαν.ε.ντ.jα > *φαν.ε.νσ.jα > *φαν.ε.σ.α > φανεῖσα). Il neutro è il puro tema con caduta della dentale.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φανείς φανεῖσα φανέν
Genitivo φανέντος φανείσης φανέντος
Dativo φανέντι φανείσῃ φανέντι
Accusativo φανέντα φανεῖσαν φανέν
Vocativo φανείς φανεῖσα φανέν

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φανέντε φανείσᾱ φανέντε
Genitivo φανέντοιν φανείσαιν φανέντοιν
Dativo φανέντοιν φανείσαιν φανέντοιν
Accusativo φανέντε φανείσᾱ φανέντε
Vocativo φανέντε φανείσᾱ φανέντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo φανέντες φανεῖσαι φανέντα
Genitivo φανέντων φανεισῶν φανέντων
Dativo φανεῖσι(ν) φανείσαις φανεῖσι(ν)
Accusativo φανέντας φανείσας φανέντα
Vocativo φανέντες φανεῖσαι φανέντα

Participio perfettoModifica

Perfetto IModifica

Participio di λύωModifica

Questo participio si forma aggiungendo alla radice raddoppiata e munita dell'infisso caratteristico del perfetto I -κ- e di uscite proprie in -ϝος/-ϝσjα/-ϝοτ-; dai primi due vengono i nominativi maschile e femminile e i casi retti del neutro (*λελυκϝος > *λελυκος > λελυκώς con caduta di digamma e, solo al nominativo/vocativo maschile, allungamento apofonico, e *λελυκϝσjα > *λελυκυσjα > λελυκυῖα con vocalizzazione di digamma e caduta di sigma), mentre dal terzo si forma, con caduta del digamma, il resto del maschile/neutro. L'accento è caratteristico sulla penultima sillaba.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λελυκώς λελυκυῖα λελυκός
Genitivo λελυκότος λελυκυίας λελυκότος
Dativo λελυκότι λελυκυίᾳ λελυκότι
Accusativo λελυκότα λελυκυῖαν λελυκός
Vocativo λελυκώς λελυκυῖα λελυκός

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λελυκότε λελυκυίᾱ λελυκότε
Genitivo λελυκότοιν λελυκυίαιν λελυκότοιν
Dativo λελυκότοιν λελυκυίαιν λελυκότοιν
Accusativo λελυκότε λελυκυίᾱ λελυκότε
Vocativo λελυκότε λελυκυίᾱ λελυκότε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λελυκότες λελυκυῖαι λελυκότα
Genitivo λελυκότων λελυκυιῶν λυόντων
Dativo λελυκόσι(ν) λελυκυίαις λελυκόσι(ν)
Accusativo λελυκότας λελυκυίας λελυκότα
Vocativo λελυκότες λελυκυῖαι λελυκότα

Perfetto IIModifica

Participio di φαίνωModifica

Vale lo stesso detto per il perfetto I, con l'unica differenza che qui manca l'infisso -κ-: πεφηνώς, πεφηνυῖα, πεφηνός.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo πεφηνώς πεφηνυῖα πεφηνός
Genitivo πεφηνότος πεφηνυίας πεφηνότος
Dativo πεφηνότι πεφηνυίᾳ πεφηνότι
Accusativo πεφηνότα πεφηνυῖαν πεφηνός
Vocativo πεφηνώς πεφηνυῖα πεφηνός

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo πεφηνότε πεφηνυίᾱ πεφηνότε
Genitivo πεφηνότοιν πεφηνυίαιν πεφηνότοιν
Dativo πεφηνότοιν πεφηνυίαιν πεφηνότοιν
Accusativo πεφηνότε πεφηνυίᾱ πεφηνότε
Vocativo πεφηνότε πεφηνυίᾱ πεφηνότε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo πεφηνότες πεφηνυῖαι πεφηνότα
Genitivo πεφηνότων πεφηνυιῶν πεφηνόντων
Dativo πεφηνόσι(ν) πεφηνυίαις πεφηνόσι(ν)
Accusativo πεφηνότας πεφηνυίας πεφηνότα
Vocativo πεφηνότες πεφηνυῖαι πεφηνότα

Perfetto IIIModifica

Participio di οἶδαModifica

Si declina come il perfetto II: εἰδώς, εἰδυῖα, εἰδός.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo εἰδώς εἰδυῖα εἰδός
Genitivo εἰδότος εἰδυίας εἰδότος
Dativo εἰδότι εἰδυίᾳ εἰδότι
Accusativo εἰδότα εἰδυῖαν εἰδός
Vocativo εἰδώς εἰδυῖα εἰδός

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo εἰδότε εἰδυίᾱ εἰδότε
Genitivo εἰδότοιν εἰδυίαιν εἰδότοιν
Dativo εἰδότοιν εἰδυίαιν εἰδότοιν
Accusativo εἰδότε εἰδυίᾱ εἰδότε
Vocativo εἰδότε εἰδυίᾱ εἰδότε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo εἰδότες εἰδυῖαι εἰδότα
Genitivo εἰδότων εἰδυιῶν εἰδόντων
Dativo εἰδόσι(ν) εἰδυίαις εἰδόσι(ν)
Accusativo εἰδότας εἰδυίας εἰδότα
Vocativo εἰδότες εἰδυῖαι εἰδότα

Perfetto medio-passivoModifica

La formazione è molto più semplice rispetto al perfetto attivo, perché qui alla radice raddoppiata si uniscono le terminazioni medio-passive del participio: λελυ.μένος. Anche qui l'accento è caratteristico sulla penultima sillaba, originariamente sull'ultima ma ritiratosi a causa della legge di Wheeler.

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λελυμένος λελυμένη λελυμένον
Genitivo λυομένου λελυμένης λυομένου
Dativo λελυμένῳ λελυμένῃ λελυμένῳ
Accusativo λελυμένον λελυμένην λελυμένόν
Vocativo λελυμένε λελυμένη λελυμένον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λελυμένω λελυμένᾱ λελυμένω
Genitivo λελυμένοιν λελυμέναιν λελυμένοιν
Dativo λελυμένοιν λελυμέναιν λελυμένοιν
Accusativo λελυμένω λελυμένᾱ λελυμένω
Vocativo λελυμένω λελυμένᾱ λελυμένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λελυμένοι λελυμέναι λελυμένα
Genitivo λελυμένων λελυμένων λελυμένων
Dativo λελυμένοις λελυμέναις λελυμένοις
Accusativo λελυμένους λελυμένας λελυμένα
Vocativo λελυμένοι λελυμέναι λελυμένα

Futuro perfettoModifica

AttivoModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo τεθνήξων τεθνήξουσα τεθνῆξον
Genitivo τεθνήξοντος τεθνηξούσης τεθνήξοντος
Dativo τεθνήξοντι τεθνηξούσῃ τεθνήξοντι
Accusativo τεθνήξοντα τεθνήξουσαν τεθνήξον
Vocativo τεθνήξων τεθνηξυσα τεθνῆξον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo τεθνήξοντε τεθνηξούσᾱ τεθνήξοντε
Genitivo τεθνηξόντοιν τεθνηξούσαιν τεθνηξόντοιν
Dativo τεθνηξόντοιν τεθνηξούσαιν τεθνηξόντοιν
Accusativo τεθνήξοντε τεθνηξούσᾱ τεθνήξοντε
Vocativo τεθνήξοντε τεθνηξούσᾱ τεθνήξοντε

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo τεθνήξοντες τεθνήξουσαι τεθνήξοντα
Genitivo τεθνήξηντων τεθνηξουσῶν τεθνηξόντων
Dativo τεθνήξουσι(ν) τεθνηξούσαις τεθνήξουσι(ν)
Accusativo τεθνήξοντας τεθνηξούσας τεθνήξοντα
Vocativo τεθνήξοντες τεθνήξουσαι τεθνήξοντα

Medio-passivoModifica

Singolare

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λελυσόμενος λελυσομένη λελυσόμενον
Genitivo λελυσομένου λελυσομένης λελυσομένου
Dativo λελυσομένῳ λελυσομένῃ λελυσομένῳ
Accusativo λελυσόμενον λελυσομένην λελυσόμενον
Vocativo λελυσόμενε λελυσομένη λελυσόμενον

Duale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λελυσομένω λελυσομένᾱ λελυσομένω
Genitivo λελυσομένοιν λελυσομέναιν λελυσομένοιν
Dativo λελυσομένοιν λελυσομέναιν λελυσομένοιν
Accusativo λελυσομένω λελυσομένᾱ λελυσομένω
Vocativo λελυσομένω λελυσομένᾱ λελυσομένω

Plurale

Maschile Femminile Neutro
Nominativo λελυσόμενοι λελυσόμεναι λελυσόμενα
Genitivo λελυσομένων λελυσομένων λελυσομένων
Dativo λελυσομένοις λελυσομέναις λελυσομένοις
Accusativo λελυσομένους λελυσομένας λελυσόμενα
Vocativo λελυσόμενοι λελυσόμεναι λελυσόμενα