Differenze tra le versioni di "Piemontese/Articoli"

m
nessun oggetto della modifica
m (refuso)
m
 
**Davanti ai '''titoli''' (''madama, monsù, re, sor, prinsi, pressident'' ecc.) succeduti solo dal '''nome proprio'''. ''I son stàit arseivù ant ël Palass ëd Sor Cacheran ëd Bricheras'' (Sono stato ricevuto nel palazzo del Nobile Cacherano di Bricherasio).
**Davanti ai '''legami di parentela''' accompagnati dal solo '''nome proprio''' (''mama Catlin-a, pà Giaco, barba Stev, magna Berta ecc'').
 
== Esempi ==
L’ai, l’àmpole, l’ariondela, j’articiòch, la canamia, ij capej da prèive, le castagne ginge, la ciuciamèra, lë fnoj, ël granet, ël luvertin, ël marlipò, l’òrdi, la pimpinela, ël pnansëmmo, ij pòis, ij portugai, jë scarzeuj, lë s-ciapabarlet, lë siolòt, lë spagnolin, lë sparz, lë spinarat, j’urtije, l’uva, l’uva ramà.
 
Na basadòna, un boton d’or, un brossaj, un ciclamin, na freidolin-a, na giansanela, n’irios, un liri, un margritin gentil, un mughet, n’ortensia, na primavera, una reusa, una stèila alpin-a, në strassassach, na violëtta.
 
== L'artìcol «ël» e l'ecession «'l» ==
 
Am pias arcordé che l'artìcol «ël» as peul ecessionalment riduve a «'l» mach ant ël còrp ëd la frase e dël discors e mach quand che a ven dòp na paròla che a finiss an vocal (esempi: ciama 'l fieul!; pijé 'l bicer, etc.). An gnun ëd j'àutri cas (ij poeta an serca ëd méter a peulo fé ecession!).
 
An prinsipi 'd frase e dòp ël pont, ël pont e vìrgola, ij doi pont a venta sempre dovré «ël» (esempi: ël caval ëd bronz e nen l’impronunsiàbil: 'l caval 'd brons). Ël motiv a l'é ciàir: dòp na paròla che a finiss an vocal la «ë» as pronunsia nen ëd pianta; mentre che ancomensand ël discors o dòp na paròla che a finiss an consonant la «ë» as pronunsia, e bin ciàira!
 
[[Categoria:Piemontese| Articoli]]
1 284

contributi